transitar

< tránsito
  1. v i Ir por unha vía pública. Ex: Transitaba todos os días pola praza principal.

Citas

  • Transitaba todos os días pola praza principal.
Verbo: transitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transito

transitas

transita

transitamos

transitades

transitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transitaba

transitabas

transitaba

transitabamos

transitabades

transitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transitei

transitaches

transitou

transitamos

transitastes

transitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transitara

transitaras

transitara

transitaramos

transitarades

transitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transitarei

transitarás

transitará

transitaremos

transitaredes

transitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transitaría

transitarías

transitaría

transitariamos

transitariades

transitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transite

transites

transite

transitemos

transitedes

transiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transitase

transitases

transitase

transitasemos

transitasedes

transitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transitar

transitares

transitar

transitarmos

transitardes

transitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

transita

-

-

transitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transitar

transitares

transitar

transitarmos

transitardes

transitaren

Gerundio

transitando

Participio

transitado

transitada

transitados

transitadas