transhumar

< trans- + lat humu ‘terra’
  1. v i Pasar os rabaños dunha terra a outra efectuando a transhumancia. Ex: Os rabaños transhuman todos os anos polo medio de Madrid

Citas

  • Os rabaños transhuman todos os anos polo medio de Madrid
Verbo: transhumar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transhumo

transhumas

transhuma

transhumamos

transhumades

transhuman

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transhumaba

transhumabas

transhumaba

transhumabamos

transhumabades

transhumaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transhumei

transhumaches

transhumou

transhumamos

transhumastes

transhumaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transhumara

transhumaras

transhumara

transhumaramos

transhumarades

transhumaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transhumarei

transhumarás

transhumará

transhumaremos

transhumaredes

transhumarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transhumaría

transhumarías

transhumaría

transhumariamos

transhumariades

transhumarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transhume

transhumes

transhume

transhumemos

transhumedes

transhumen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transhumase

transhumases

transhumase

transhumasemos

transhumasedes

transhumasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transhumar

transhumares

transhumar

transhumarmos

transhumardes

transhumaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

transhuma

-

-

transhumade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transhumar

transhumares

transhumar

transhumarmos

transhumardes

transhumaren

Gerundio

transhumando

Participio

transhumado

transhumada

transhumados

transhumadas