transgredir

< lat transgrĕdi
  1. v t Infrinxir unha lei, un precepto ou unha orde. Ex: Os delicuentes transgreden as leis.

Citas

  • Os delicuentes transgreden as leis.
Verbo: transgredir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transgrido

transgrides

transgride

transgredimos

transgredides

transgriden

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transgredía

transgredías

transgredía

transgrediamos

transgrediades

transgredían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transgredín

transgrediches

transgrediu

transgredimos

transgredistes

transgrediron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transgredira

transgrediras

transgredira

transgrediramos

transgredirades

transgrediran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transgredirei

transgredirás

transgredirá

transgrediremos

transgrediredes

transgredirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transgrediría

transgredirías

transgrediría

transgrediriamos

transgrediriades

transgredirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transgrida

transgridas

transgrida

transgridamos

transgridades

transgridan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transgredise

transgredises

transgredise

transgredisemos

transgredisedes

transgredisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transgredir

transgredires

transgredir

transgredirmos

transgredirdes

transgrediren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

transgride

-

-

transgredide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transgredir

transgredires

transgredir

transgredirmos

transgredirdes

transgrediren

Gerundio

transgredindo

Participio

transgredido

transgredida

transgredidos

transgredidas