tranquilizar

< tranquilo
  1. v t Producir unha sensación de acougo a alguén.
  2. v pron Acougar, despois de eliminar unha inquedanza.

Citas

  • Tranquiliza a túa irmá que está nerviosa
  • Tranquilizouse cando viu que estabamos ben
Verbo: tranquilizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tranquilizo

tranquilizas

tranquiliza

tranquilizamos

tranquilizades

tranquilizan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tranquilizaba

tranquilizabas

tranquilizaba

tranquilizabamos

tranquilizabades

tranquilizaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tranquilicei

tranquilizaches

tranquilizou

tranquilizamos

tranquilizastes

tranquilizaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tranquilizara

tranquilizaras

tranquilizara

tranquilizaramos

tranquilizarades

tranquilizaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tranquilizarei

tranquilizarás

tranquilizará

tranquilizaremos

tranquilizaredes

tranquilizarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tranquilizaría

tranquilizarías

tranquilizaría

tranquilizariamos

tranquilizariades

tranquilizarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tranquilice

tranquilices

tranquilice

tranquilicemos

tranquilicedes

tranquilicen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tranquilizase

tranquilizases

tranquilizase

tranquilizasemos

tranquilizasedes

tranquilizasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tranquilizar

tranquilizares

tranquilizar

tranquilizarmos

tranquilizardes

tranquilizaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tranquiliza

-

-

tranquilizade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tranquilizar

tranquilizares

tranquilizar

tranquilizarmos

tranquilizardes

tranquilizaren

Gerundio

tranquilizando

Participio

tranquilizado

tranquilizada

tranquilizados

tranquilizadas