traizoar

< traizón
  1. v t Cometer traizón contra algo ou alguén.
  2. v t Fallar ou enganar algo a alguén.
  3. v t Delatar algo ou a alguén de xeito involuntario.

Citas

  • Os nervios traizoárono e non puído responder
  • Traizoou o seu propio irmán
  • Traizooute a risa
Verbo: traizoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traizoo

traizoas

traizoa

traizoamos

traizoades

traizoan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traizoaba

traizoabas

traizoaba

traizoabamos

traizoabades

traizoaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traizoei

traizoaches

traizoou

traizoamos

traizoastes

traizoaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traizoara

traizoaras

traizoara

traizoaramos

traizoarades

traizoaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traizoarei

traizoarás

traizoará

traizoaremos

traizoaredes

traizoarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traizoaría

traizoarías

traizoaría

traizoariamos

traizoariades

traizoarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traizoe

traizoes

traizoe

traizoemos

traizoedes

traizoen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traizoase

traizoases

traizoase

traizoasemos

traizoasedes

traizoasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traizoar

traizoares

traizoar

traizoarmos

traizoardes

traizoaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

traizoa

-

-

traizoade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traizoar

traizoares

traizoar

traizoarmos

traizoardes

traizoaren

Gerundio

traizoando

Participio

traizoado

traizoada

traizoados

traizoadas