tonificar

< ton + -ificar
  1. v t Dar vigor e maior enerxía ao organismo.
Verbo: tonificar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tonifico

tonificas

tonifica

tonificamos

tonificades

tonifican

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tonificaba

tonificabas

tonificaba

tonificabamos

tonificabades

tonificaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tonifiquei

tonificaches

tonificou

tonificamos

tonificastes

tonificaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tonificara

tonificaras

tonificara

tonificaramos

tonificarades

tonificaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tonificarei

tonificarás

tonificará

tonificaremos

tonificaredes

tonificarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tonificaría

tonificarías

tonificaría

tonificariamos

tonificariades

tonificarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tonifique

tonifiques

tonifique

tonifiquemos

tonifiquedes

tonifiquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tonificase

tonificases

tonificase

tonificasemos

tonificasedes

tonificasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tonificar

tonificares

tonificar

tonificarmos

tonificardes

tonificaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tonifica

-

-

tonificade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tonificar

tonificares

tonificar

tonificarmos

tonificardes

tonificaren

Gerundio

tonificando

Participio

tonificado

tonificada

tonificados

tonificadas