tondear

  1. v i Andar dun lado para outro sen dirección determinada e sen facer nada de proveito.

Palabras vecinas

Verbo: tondear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tondeo

tondeas

tondea

tondeamos

tondeades

tondean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tondeaba

tondeabas

tondeaba

tondeabamos

tondeabades

tondeaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tondeei

tondeaches

tondeou

tondeamos

tondeastes

tondearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tondeara

tondearas

tondeara

tondearamos

tondearades

tondearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tondearei

tondearás

tondeará

tondearemos

tondearedes

tondearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tondearía

tondearías

tondearía

tondeariamos

tondeariades

tondearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tondee

tondees

tondee

tondeemos

tondeedes

tondeen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tondease

tondeases

tondease

tondeasemos

tondeasedes

tondeasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tondear

tondeares

tondear

tondearmos

tondeardes

tondearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tondea

-

-

tondeade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tondear

tondeares

tondear

tondearmos

tondeardes

tondearen

Gerundio

tondeando

Participio

tondeado

tondeada

tondeados

tondeadas