tolear

< tolo
  1. v t Facer que alguén perda o xuízo.
  2. v t Facer perder a paciencia a alguén.
  3. v t fig Sentir unha forte afección por algo ou alguén.
  4. v i Perder o xuízo.
  5. v i Perder transitoriamente a paciencia ou a serenidade.
  6. v i fig Sentir un gran desexo por algo ou alguén.

Citas

  • Con tanto barullo na rúa toleamos
  • Meu avó tolea polos doces
  • Tolea a súa nai con tanto capricho
  • Toléanme as festas
  • Toleou a causa de tantas desgrazas
  • Toleouno aquela noticia

Palabras vecinas

Verbo: tolear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

toleo

toleas

tolea

toleamos

toleades

tolean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

toleaba

toleabas

toleaba

toleabamos

toleabades

toleaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

toleei

toleaches

toleou

toleamos

toleastes

tolearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

toleara

tolearas

toleara

tolearamos

tolearades

tolearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tolearei

tolearás

toleará

tolearemos

tolearedes

tolearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tolearía

tolearías

tolearía

toleariamos

toleariades

tolearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tolee

tolees

tolee

toleemos

toleedes

toleen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tolease

toleases

tolease

toleasemos

toleasedes

toleasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tolear

toleares

tolear

tolearmos

toleardes

tolearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tolea

-

-

toleade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tolear

toleares

tolear

tolearmos

toleardes

tolearen

Gerundio

toleando

Participio

toleado

toleada

toleados

toleadas