tisnar

< lat v *titionāre lat titĭōne ‘tizón, chamizo’
  1. v t Manchar algo de tisne ou dunha substancia semellante. Tm v pron.
Verbo: tisnar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tisno

tisnas

tisna

tisnamos

tisnades

tisnan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tisnaba

tisnabas

tisnaba

tisnabamos

tisnabades

tisnaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tisnei

tisnaches

tisnou

tisnamos

tisnastes

tisnaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tisnara

tisnaras

tisnara

tisnaramos

tisnarades

tisnaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tisnarei

tisnarás

tisnará

tisnaremos

tisnaredes

tisnarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tisnaría

tisnarías

tisnaría

tisnariamos

tisnariades

tisnarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tisne

tisnes

tisne

tisnemos

tisnedes

tisnen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tisnase

tisnases

tisnase

tisnasemos

tisnasedes

tisnasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tisnar

tisnares

tisnar

tisnarmos

tisnardes

tisnaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tisna

-

-

tisnade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tisnar

tisnares

tisnar

tisnarmos

tisnardes

tisnaren

Gerundio

tisnando

Participio

tisnado

tisnada

tisnados

tisnadas