tirotear

< tiro
  1. v t Disparar máis dunha vez a algo ou a alguén cunha arma de fogo.
Verbo: tirotear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiroteo

tiroteas

tirotea

tiroteamos

tiroteades

tirotean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiroteaba

tiroteabas

tiroteaba

tiroteabamos

tiroteabades

tiroteaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiroteei

tiroteaches

tiroteou

tiroteamos

tiroteastes

tirotearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiroteara

tirotearas

tiroteara

tirotearamos

tirotearades

tirotearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tirotearei

tirotearás

tiroteará

tirotearemos

tirotearedes

tirotearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tirotearía

tirotearías

tirotearía

tiroteariamos

tiroteariades

tirotearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tirotee

tirotees

tirotee

tiroteemos

tiroteedes

tiroteen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tirotease

tiroteases

tirotease

tiroteasemos

tiroteasedes

tiroteasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tirotear

tiroteares

tirotear

tirotearmos

tiroteardes

tirotearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tirotea

-

-

tiroteade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tirotear

tiroteares

tirotear

tirotearmos

tiroteardes

tirotearen

Gerundio

tiroteando

Participio

tiroteado

tiroteada

tiroteados

tiroteadas