tiranizar

< lat tyrannizāre
  1. v t Gobernar tiranicamente un territorio.
  2. v t Tratar a alguén de maneira tiránica. Tm abs.
Verbo: tiranizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiranizo

tiranizas

tiraniza

tiranizamos

tiranizades

tiranizan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiranizaba

tiranizabas

tiranizaba

tiranizabamos

tiranizabades

tiranizaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiranicei

tiranizaches

tiranizou

tiranizamos

tiranizastes

tiranizaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiranizara

tiranizaras

tiranizara

tiranizaramos

tiranizarades

tiranizaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiranizarei

tiranizarás

tiranizará

tiranizaremos

tiranizaredes

tiranizarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiranizaría

tiranizarías

tiranizaría

tiranizariamos

tiranizariades

tiranizarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiranice

tiranices

tiranice

tiranicemos

tiranicedes

tiranicen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiranizase

tiranizases

tiranizase

tiranizasemos

tiranizasedes

tiranizasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiranizar

tiranizares

tiranizar

tiranizarmos

tiranizardes

tiranizaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tiraniza

-

-

tiranizade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiranizar

tiranizares

tiranizar

tiranizarmos

tiranizardes

tiranizaren

Gerundio

tiranizando

Participio

tiranizado

tiranizada

tiranizados

tiranizadas