tetracordo

< lat terachordon gr τετράχορδον

Pliral: tetracordos

s m MÚS Unidade da música grega que consistía nunha sucesión de catro sons, que forman unha cuarta xusta.

Palabras vecinas

tetraciclina tetracloroetileno tetracloruro tetracordo tetradáctilo -la tétrade tetradimensional