terrar

< terra
  1. v t Botar terra na cima dun terreo pendente.
Verbo: terrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

terro

terras

terra

terramos

terrades

terran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

terraba

terrabas

terraba

terrabamos

terrabades

terraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

terrei

terraches

terrou

terramos

terrastes

terraron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

terrara

terraras

terrara

terraramos

terrarades

terraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

terrarei

terrarás

terrará

terraremos

terraredes

terrarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

terraría

terrarías

terraría

terrariamos

terrariades

terrarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

terre

terres

terre

terremos

terredes

terren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

terrase

terrases

terrase

terrasemos

terrasedes

terrasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

terrar

terrares

terrar

terrarmos

terrardes

terraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

terra

-

-

terrade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

terrar

terrares

terrar

terrarmos

terrardes

terraren

Gerundio

terrando

Participio

terrado

terrada

terrados

terradas