tentar

< lat temptāre
  1. v t Incitar a alguén a facer algo malo.
  2. v t Espertar algo a tentación de alguén.
  3. v t Tratar de facer unha cousa a pesar dos obstáculos.
  4. v t Tocar algo coas mans.

Citas

  • Ir con vós ao cine téntame
  • Tentei o rapaz para que fora roubar mazás pero non quixo
  • Tentou conseguir o título pero perdeu na final

Formas incorrectas

atentar (de tentación)
Verbo: tentar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tento

tentas

tenta

tentamos

tentades

tentan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tentaba

tentabas

tentaba

tentabamos

tentabades

tentaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tentei

tentaches

tentou

tentamos

tentastes

tentaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tentara

tentaras

tentara

tentaramos

tentarades

tentaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tentarei

tentarás

tentará

tentaremos

tentaredes

tentarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tentaría

tentarías

tentaría

tentariamos

tentariades

tentarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tente

tentes

tente

tentemos

tentedes

tenten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tentase

tentases

tentase

tentasemos

tentasedes

tentasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tentar

tentares

tentar

tentarmos

tentardes

tentaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tenta

-

-

tentade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tentar

tentares

tentar

tentarmos

tentardes

tentaren

Gerundio

tentando

Participio

tentado

tentada

tentados

tentadas