tartariñar

  1. v i atoutiñar.
  2. v i Actuar con inseguridade.
Verbo: tartariñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tartariño

tartariñas

tartariña

tartariñamos

tartariñades

tartariñan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tartariñaba

tartariñabas

tartariñaba

tartariñabamos

tartariñabades

tartariñaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tartariñei

tartariñaches

tartariñou

tartariñamos

tartariñastes

tartariñaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tartariñara

tartariñaras

tartariñara

tartariñaramos

tartariñarades

tartariñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tartariñarei

tartariñarás

tartariñará

tartariñaremos

tartariñaredes

tartariñarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tartariñaría

tartariñarías

tartariñaría

tartariñariamos

tartariñariades

tartariñarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tartariñe

tartariñes

tartariñe

tartariñemos

tartariñedes

tartariñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tartariñase

tartariñases

tartariñase

tartariñasemos

tartariñasedes

tartariñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tartariñar

tartariñares

tartariñar

tartariñarmos

tartariñardes

tartariñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tartariña

-

-

tartariñade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tartariñar

tartariñares

tartariñar

tartariñarmos

tartariñardes

tartariñaren

Gerundio

tartariñando

Participio

tartariñado

tartariñada

tartariñados

tartariñadas