tapiar

< tapia
  1. v t Limitar un terreo cunha tapia.
  2. v t Cubrir un buraco con material de construción.
Verbo: tapiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tapio

tapias

tapia

tapiamos

tapiades

tapian

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tapiaba

tapiabas

tapiaba

tapiabamos

tapiabades

tapiaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tapiei

tapiaches

tapiou

tapiamos

tapiastes

tapiaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tapiara

tapiaras

tapiara

tapiaramos

tapiarades

tapiaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tapiarei

tapiarás

tapiará

tapiaremos

tapiaredes

tapiarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tapiaría

tapiarías

tapiaría

tapiariamos

tapiariades

tapiarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tapie

tapies

tapie

tapiemos

tapiedes

tapien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tapiase

tapiases

tapiase

tapiasemos

tapiasedes

tapiasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tapiar

tapiares

tapiar

tapiarmos

tapiardes

tapiaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tapia

-

-

tapiade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tapiar

tapiares

tapiar

tapiarmos

tapiardes

tapiaren

Gerundio

tapiando

Participio

tapiado

tapiada

tapiados

tapiadas