armar

< lat armāre
  1. v t Prover algo ou a alguén de armas ofensivas ou defensivas.
  2. v t Cargar unha arma.
  3. v t Preparar algo ou alguén para a guerra.
  4. v t MAR Abastecer de todo o que é necesario, especialmente un barco.
  5. v t Unir as diferentes pezas das que se compón un obxeto ou un aparato e poñelo en disposición de funcionar.
  6. v t fig Facer unha trampa para animais.
  7. v t fig Planear unha intriga contra alguén.
  8. v t fig Prover a alguén do que precisa.
  9. v t PESCA Acción de unir os diversos panos de rede compoñendo un tecido ou unha arte de pesca.
  10. v pron Proverse de calquera utensilio para usalo como arma.
  11. v pron Tomar armas, prepararse para a batalla.
  12.   fig Ter lugar, especialmente un lío, un alboroto ou unha pelexa. 1
  13. v t Disporse para afrontar algunha cousa.

Antónimos

Confrontaciones

Citas

  • Antes de que se produza o ataque, debemos armar a tropa de fusís
  • Armaron oitenta homes ben pertrechados para o combate corpo a corpo
  • Armaron rebumbio e a policía obrigoulles a pechar o local
  • Armei unha librería co meu irmán Alex nunha mañá
  • Armou o rifle e disparou aínda que non puido alcanzar o branco
  • Berroulle ao camioneiro e armouse unha liorta, Tropezou con el e xa se armou
  • Cando casaron o pai del armoulles a casa
  • Cando nos intentaron roubar, armámonos cos paos que atopamos no camiño
  • Meteu un trasto no escaparate tan ben postiño que armaba
  • Non son moi amigas e ármanse enredos entre si
  • Para elaborar unha enciclopedia hai que armarse de paciencia, Para ser soldado hai que armarse de coraxe
  • Todo o mundo se armou para defender a vila contra o inimigo
  • Todo o mundo se ría de nós por querermos cazar o xabarín armando unha trampa, pero ao final conseguímolo

Frases hechas

  • Armar a pasma. Estar pasmando.
  • Armar batifondo. Facer ru
  • Armar un baturrillo. Facer un rebumbio, unha lea.
  • Armar unha tramoiada. Argallar algo.
  • Armarse de valor. Facerse forte.
  • Armarse o trono. Haber s
  • Armarse unha rebodaina. Formarse un gran rebumbio.
Verbo: armar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

armo

armas

arma

armamos

armades

arman

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

armaba

armabas

armaba

armabamos

armabades

armaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

armei

armaches

armou

armamos

armastes

armaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

armara

armaras

armara

armaramos

armarades

armaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

armarei

armarás

armará

armaremos

armaredes

armarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

armaría

armarías

armaría

armariamos

armariades

armarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arme

armes

arme

armemos

armedes

armen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

armase

armases

armase

armasemos

armasedes

armasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

armar

armares

armar

armarmos

armardes

armaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

arma

-

-

armade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

armar

armares

armar

armarmos

armardes

armaren

Gerundio

armando

Participio

armado

armada

armados

armadas