sumar

< lat summāre summa
  1. v t MAT
    1. Facer a suma de dous ou máis números, cantidades ou valores. Tm abs.
    2. Dar un determinado resultado unha suma.
  2. v t Formar varias cousas un conxunto.
  3. v pron Unirse a unha idea ou a un acto.

Citas

  • Entre os dous suman unha obra inmensa
  • Suma eses números, OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Suma e segue sen parar
  • Sumaron en total oitenta e tres euros
  • Sumou os seus esforzos aos dela
  • Sumouse ás súas protestas

Palabras vecinas

Verbo: sumar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sumo

sumas

suma

sumamos

sumades

suman

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sumaba

sumabas

sumaba

sumabamos

sumabades

sumaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sumei

sumaches

sumou

sumamos

sumastes

sumaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sumara

sumaras

sumara

sumaramos

sumarades

sumaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sumarei

sumarás

sumará

sumaremos

sumaredes

sumarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sumaría

sumarías

sumaría

sumariamos

sumariades

sumarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sume

sumes

sume

sumemos

sumedes

sumen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sumase

sumases

sumase

sumasemos

sumasedes

sumasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sumar

sumares

sumar

sumarmos

sumardes

sumaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

suma

-

-

sumade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sumar

sumares

sumar

sumarmos

sumardes

sumaren

Gerundio

sumando

Participio

sumado

sumada

sumados

sumadas