substantivar

< substantivo
  1. v t LING Empregar como substantivo unha palabra que pertence a outra clase gramatical.
Verbo: substantivar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

substantivo

substantivas

substantiva

substantivamos

substantivades

substantivan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

substantivaba

substantivabas

substantivaba

substantivabamos

substantivabades

substantivaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

substantivei

substantivaches

substantivou

substantivamos

substantivastes

substantivaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

substantivara

substantivaras

substantivara

substantivaramos

substantivarades

substantivaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

substantivarei

substantivarás

substantivará

substantivaremos

substantivaredes

substantivarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

substantivaría

substantivarías

substantivaría

substantivariamos

substantivariades

substantivarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

substantive

substantives

substantive

substantivemos

substantivedes

substantiven

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

substantivase

substantivases

substantivase

substantivasemos

substantivasedes

substantivasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

substantivar

substantivares

substantivar

substantivarmos

substantivardes

substantivaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

substantiva

-

-

substantivade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

substantivar

substantivares

substantivar

substantivarmos

substantivardes

substantivaren

Gerundio

substantivando

Participio

substantivado

substantivada

substantivados

substantivadas