soutar

< souto
  1. v t Apañar as castañas que caen do castiñeiro.
Verbo: soutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

souto

soutas

souta

soutamos

soutades

soutan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

soutaba

soutabas

soutaba

soutabamos

soutabades

soutaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

soutei

soutaches

soutou

soutamos

soutastes

soutaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

soutara

soutaras

soutara

soutaramos

soutarades

soutaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

soutarei

soutarás

soutará

soutaremos

soutaredes

soutarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

soutaría

soutarías

soutaría

soutariamos

soutariades

soutarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

soute

soutes

soute

soutemos

soutedes

souten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

soutase

soutases

soutase

soutasemos

soutasedes

soutasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

soutar

soutares

soutar

soutarmos

soutardes

soutaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

souta

-

-

soutade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

soutar

soutares

soutar

soutarmos

soutardes

soutaren

Gerundio

soutando

Participio

soutado

soutada

soutados

soutadas