sobresaltar

< sobre- + saltar
  1. v t Facer sentir medo ou desasosego a alguén.
  2. v pron Sentir medo ou angustia.

Citas

  • Sobresaltouse cando soubo o que acontecera
  • Un ruído sobresaltouno
Verbo: sobresaltar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresalto

sobresaltas

sobresalta

sobresaltamos

sobresaltades

sobresaltan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaltaba

sobresaltabas

sobresaltaba

sobresaltabamos

sobresaltabades

sobresaltaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaltei

sobresaltaches

sobresaltou

sobresaltamos

sobresaltastes

sobresaltaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaltara

sobresaltaras

sobresaltara

sobresaltaramos

sobresaltarades

sobresaltaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaltarei

sobresaltarás

sobresaltará

sobresaltaremos

sobresaltaredes

sobresaltarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaltaría

sobresaltarías

sobresaltaría

sobresaltariamos

sobresaltariades

sobresaltarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresalte

sobresaltes

sobresalte

sobresaltemos

sobresaltedes

sobresalten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaltase

sobresaltases

sobresaltase

sobresaltasemos

sobresaltasedes

sobresaltasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaltar

sobresaltares

sobresaltar

sobresaltarmos

sobresaltardes

sobresaltaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

sobresalta

-

-

sobresaltade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaltar

sobresaltares

sobresaltar

sobresaltarmos

sobresaltardes

sobresaltaren

Gerundio

sobresaltando

Participio

sobresaltado

sobresaltada

sobresaltados

sobresaltadas