situar

< lat situ
  1. v t Poñer unha persoa ou unha cousa nun determinado sitio ou situación. Tm v pron.
  2. v t Determinar a situación dunha cousa en relación cun lugar ou cun conxunto de lugares tomados como puntos de referencia.

Citas

  • Nesta empresa situouse moi ben
  • Situaron a casa nun outeiro
  • Situou o país no mapa
  • Situouse á dereita da porta

Formas incorrectas

ubicar

Palabras vecinas

Verbo: situar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sitúo

sitúas

sitúa

situamos

situades

sitúan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

situaba

situabas

situaba

situabamos

situabades

situaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

situei

situaches

situou

situamos

situastes

situaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

situara

situaras

situara

situaramos

situarades

situaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

situarei

situarás

situará

situaremos

situaredes

situarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

situaría

situarías

situaría

situariamos

situariades

situarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sitúe

sitúes

sitúe

situemos

situedes

sitúen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

situase

situases

situase

situasemos

situasedes

situasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

situar

situares

situar

situarmos

situardes

situaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

sitúa

-

-

situade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

situar

situares

situar

situarmos

situardes

situaren

Gerundio

situando

Participio

situado

situada

situados

situadas