sincopar

< síncope
  1. v t Reducir ou abreviar algo por síncope.
Verbo: sincopar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sincopo

sincopas

sincopa

sincopamos

sincopades

sincopan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sincopaba

sincopabas

sincopaba

sincopabamos

sincopabades

sincopaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sincopei

sincopaches

sincopou

sincopamos

sincopastes

sincoparon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sincopara

sincoparas

sincopara

sincoparamos

sincoparades

sincoparan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sincoparei

sincoparás

sincopará

sincoparemos

sincoparedes

sincoparán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sincoparía

sincoparías

sincoparía

sincopariamos

sincopariades

sincoparían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sincope

sincopes

sincope

sincopemos

sincopedes

sincopen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sincopase

sincopases

sincopase

sincopasemos

sincopasedes

sincopasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sincopar

sincopares

sincopar

sincoparmos

sincopardes

sincoparen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

sincopa

-

-

sincopade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sincopar

sincopares

sincopar

sincoparmos

sincopardes

sincoparen

Gerundio

sincopando

Participio

sincopado

sincopada

sincopados

sincopadas