sin-

< gr συν ‘unión’
  1. pref Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘simultáneo’, ‘unido’. OBS: Diante de b e p presenta a variante sim-. Ex: sinandro, sinantéreo, OBS: Tamén se emprega coa forma sim- e si-, simpátrico, simpétalo

Citas

  • sinandro , sinantéreo , OBS: Tamén se emprega coa forma sim- e si- , simpátrico , simpétalo

Palabras vecinas