santidade

< lat sanctītāte
Pliral: santidades
  1. s f Calidade ou condición de santo.
  2. s f RELIX
    1. Atributo aplicado a institucións, cousas ou lugares que se consideran sagrados ou que están en íntima relación con Deus.
    2. Atributo, entre outros, con que se autodefiniu a Igrexa, por ser esposa sen mácula de Cristo.
    3. Tratamento honorífico que se adoita dar ao papa e a algún patriarca oriental.
    4. Perfección propia de Deus, da Virxe e, en graos diferentes, das persoas que reproduciron dalgún xeito a santidade divina.
    5. Práctica dunha vida perfecta en que son criados todos os crentes.

Palabras vecinas