saciar

< lat satiāre
  1. v t Satisfacer plenamente unha determinada necesidade física ou psíquica, especialmente a sede ou a fame. Tm fig.
  2. v pron Quedar alguén plenamente satisfeito.
  3. v pron Quedar ou estar unha necesidade ou desexo plenamente satisfeito.

Citas

  • Aquel cargo non saciaba a súa ambición
  • As súas arelas saciáronse cando lle regalaron a bicicleta
  • Comeu polbo ata saciarse
  • Saciamos a sede nunha fonte

Palabras vecinas

Verbo: saciar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sacio

sacias

sacia

saciamos

saciades

sacian

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saciaba

saciabas

saciaba

saciabamos

saciabades

saciaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saciei

saciaches

saciou

saciamos

saciastes

saciaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saciara

saciaras

saciara

saciaramos

saciarades

saciaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saciarei

saciarás

saciará

saciaremos

saciaredes

saciarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saciaría

saciarías

saciaría

saciariamos

saciariades

saciarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sacie

sacies

sacie

saciemos

saciedes

sacien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saciase

saciases

saciase

saciasemos

saciasedes

saciasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saciar

saciares

saciar

saciarmos

saciardes

saciaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

sacia

-

-

saciade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saciar

saciares

saciar

saciarmos

saciardes

saciaren

Gerundio

saciando

Participio

saciado

saciada

saciados

saciadas