rumiar

< lat rumināre
  1. v t Mastigar os ruminantes por segunda vez os alimentos durante o proceso da ruminación. Tm abs.
  2. v t Pensar moito e detidamente nunha cousa. Tm abs.

Sinónimos

Citas

  • Pasou a tarde rumiando en como facer fucionar o xoguete
  • Rumiaba a herba, OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto, As vacas rumian

Palabras vecinas

Verbo: rumiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rumio

rumias

rumia

rumiamos

rumiades

rumian

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rumiaba

rumiabas

rumiaba

rumiabamos

rumiabades

rumiaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rumiei

rumiaches

rumiou

rumiamos

rumiastes

rumiaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rumiara

rumiaras

rumiara

rumiaramos

rumiarades

rumiaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rumiarei

rumiarás

rumiará

rumiaremos

rumiaredes

rumiarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rumiaría

rumiarías

rumiaría

rumiariamos

rumiariades

rumiarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rumie

rumies

rumie

rumiemos

rumiedes

rumien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rumiase

rumiases

rumiase

rumiasemos

rumiasedes

rumiasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rumiar

rumiares

rumiar

rumiarmos

rumiardes

rumiaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

rumia

-

-

rumiade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rumiar

rumiares

rumiar

rumiarmos

rumiardes

rumiaren

Gerundio

rumiando

Participio

rumiado

rumiada

rumiados

rumiadas