ruar

< rúa
  1. v i Andar de paseo ou de troula polas rúas. Ex: Cando era neno ruaba todo o día.

Citas

  • Cando era neno ruaba todo o día.
Verbo: ruar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rúo

rúas

rúa

ruamos

ruades

rúan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ruaba

ruabas

ruaba

ruabamos

ruabades

ruaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ruei

ruaches

ruou

ruamos

ruastes

ruaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ruara

ruaras

ruara

ruaramos

ruarades

ruaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ruarei

ruarás

ruará

ruaremos

ruaredes

ruarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ruaría

ruarías

ruaría

ruariamos

ruariades

ruarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rúe

rúes

rúe

ruemos

ruedes

rúen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ruase

ruases

ruase

ruasemos

ruasedes

ruasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ruar

ruares

ruar

ruarmos

ruardes

ruaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

rúa

-

-

ruade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ruar

ruares

ruar

ruarmos

ruardes

ruaren

Gerundio

ruando

Participio

ruado

ruada

ruados

ruadas