roncar

< lat rhonchāre gr ρόγξος
  1. v i Respirar, ao durmir, facendo un ruído debido á vibración do veo do padal.
  2. v i Emitir un ruído xordo e áspero.

Sinónimos

Citas

  • O motor roncaba cada vez máis
  • Roncaba tanto que non podiamos durmir

Palabras vecinas

Verbo: roncar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ronco

roncas

ronca

roncamos

roncades

roncan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

roncaba

roncabas

roncaba

roncabamos

roncabades

roncaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ronquei

roncaches

roncou

roncamos

roncastes

roncaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

roncara

roncaras

roncara

roncaramos

roncarades

roncaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

roncarei

roncarás

roncará

roncaremos

roncaredes

roncarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

roncaría

roncarías

roncaría

roncariamos

roncariades

roncarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ronque

ronques

ronque

ronquemos

ronquedes

ronquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

roncase

roncases

roncase

roncasemos

roncasedes

roncasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

roncar

roncares

roncar

roncarmos

roncardes

roncaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ronca

-

-

roncade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

roncar

roncares

roncar

roncarmos

roncardes

roncaren

Gerundio

roncando

Participio

roncado

roncada

roncados

roncadas