rogar

< lat rogāre ‘preguntar’
  1. v t Pedir algo como graza ou favor ou con humildade. Tm abs.
  2. v t Dirixir unha súplica a Deus. Tm v i.
  3. v t Ofrecer a alguén algo que se quere dar ou vender.
  4. v pron Ofrecerse para prestar axuda.

Citas

  • Pediulle que rogase por ela
  • Rogoulle para que os deixase saír
  • Rogoume os apuntamentos e agradecinllo, OBS: Pode empregase seguido da preposición con, Rogoume tanto cos ovos que llos aceptei
  • Rogóuseme para apañar patacas
Verbo: rogar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rogo

rogas

roga

rogamos

rogades

rogan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rogaba

rogabas

rogaba

rogabamos

rogabades

rogaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

roguei

rogaches

rogou

rogamos

rogastes

rogaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rogara

rogaras

rogara

rogaramos

rogarades

rogaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rogarei

rogarás

rogará

rogaremos

rogaredes

rogarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rogaría

rogarías

rogaría

rogariamos

rogariades

rogarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rogue

rogues

rogue

roguemos

roguedes

roguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rogase

rogases

rogase

rogasemos

rogasedes

rogasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rogar

rogares

rogar

rogarmos

rogardes

rogaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

roga

-

-

rogade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rogar

rogares

rogar

rogarmos

rogardes

rogaren

Gerundio

rogando

Participio

rogado

rogada

rogados

rogadas