revistar

< lat re- + vista
  1. v t Realizar as funcións de inspección un xefe.
  2. v t BÉL Pasar revista ás tropas.

Citas

  • O xeneral revistou as tropas.
Verbo: revistar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

revisto

revistas

revista

revistamos

revistades

revistan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

revistaba

revistabas

revistaba

revistabamos

revistabades

revistaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

revistei

revistaches

revistou

revistamos

revistastes

revistaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

revistara

revistaras

revistara

revistaramos

revistarades

revistaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

revistarei

revistarás

revistará

revistaremos

revistaredes

revistarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

revistaría

revistarías

revistaría

revistariamos

revistariades

revistarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reviste

revistes

reviste

revistemos

revistedes

revisten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

revistase

revistases

revistase

revistasemos

revistasedes

revistasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

revistar

revistares

revistar

revistarmos

revistardes

revistaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

revista

-

-

revistade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

revistar

revistares

revistar

revistarmos

revistardes

revistaren

Gerundio

revistando

Participio

revistado

revistada

revistados

revistadas