reinstaurar

< re- + instaurar
  1. v t olver instaurar. Ex: O xefe reinstaurou o método vello de traballo.

Citas

  • O xefe reinstaurou o método vello de traballo.
Verbo: reinstaurar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reinstauro

reinstauras

reinstaura

reinstauramos

reinstaurades

reinstauran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reinstauraba

reinstaurabas

reinstauraba

reinstaurabamos

reinstaurabades

reinstauraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reinstaurei

reinstauraches

reinstaurou

reinstauramos

reinstaurastes

reinstauraron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reinstaurara

reinstauraras

reinstaurara

reinstauraramos

reinstaurarades

reinstauraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reinstaurarei

reinstaurarás

reinstaurará

reinstauraremos

reinstauraredes

reinstaurarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reinstauraría

reinstaurarías

reinstauraría

reinstaurariamos

reinstaurariades

reinstaurarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reinstaure

reinstaures

reinstaure

reinstauremos

reinstauredes

reinstauren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reinstaurase

reinstaurases

reinstaurase

reinstaurasemos

reinstaurasedes

reinstaurasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reinstaurar

reinstaurares

reinstaurar

reinstaurarmos

reinstaurardes

reinstauraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

reinstaura

-

-

reinstaurade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reinstaurar

reinstaurares

reinstaurar

reinstaurarmos

reinstaurardes

reinstauraren

Gerundio

reinstaurando

Participio

reinstaurado

reinstaurada

reinstaurados

reinstauradas