reincidir

< re- + incidir
  1. v i Incorrer de novo nunha falta, nun delito ou nun erro. Ex: Tras o castigo aínda reincidiu no mesmo erro.

Citas

  • Tras o castigo aínda reincidiu no mesmo erro.
Verbo: reincidir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reincido

reincides

reincide

reincidimos

reincidides

reinciden

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reincidía

reincidías

reincidía

reincidiamos

reincidiades

reincidían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reincidín

reincidiches

reincidiu

reincidimos

reincidistes

reincidiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reincidira

reincidiras

reincidira

reincidiramos

reincidirades

reincidiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reincidirei

reincidirás

reincidirá

reincidiremos

reincidiredes

reincidirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reincidiría

reincidirías

reincidiría

reincidiriamos

reincidiriades

reincidirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reincida

reincidas

reincida

reincidamos

reincidades

reincidan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reincidise

reincidises

reincidise

reincidisemos

reincidisedes

reincidisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reincidir

reincidires

reincidir

reincidirmos

reincidirdes

reincidiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

reincide

-

-

reincidide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reincidir

reincidires

reincidir

reincidirmos

reincidirdes

reincidiren

Gerundio

reincidindo

Participio

reincidido

reincidida

reincididos

reincididas