refusar

< lat v *refusāre de refūsu ‘rexeitado’
  1. v t Rexeitar ou non aceptar unha cousa. Ex: Refusa todos os consellos que lle dou.

Citas

  • Refusa todos os consellos que lle dou.
Verbo: refusar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refuso

refusas

refusa

refusamos

refusades

refusan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refusaba

refusabas

refusaba

refusabamos

refusabades

refusaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refusei

refusaches

refusou

refusamos

refusastes

refusaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refusara

refusaras

refusara

refusaramos

refusarades

refusaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refusarei

refusarás

refusará

refusaremos

refusaredes

refusarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refusaría

refusarías

refusaría

refusariamos

refusariades

refusarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refuse

refuses

refuse

refusemos

refusedes

refusen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refusase

refusases

refusase

refusasemos

refusasedes

refusasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refusar

refusares

refusar

refusarmos

refusardes

refusaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

refusa

-

-

refusade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refusar

refusares

refusar

refusarmos

refusardes

refusaren

Gerundio

refusando

Participio

refusado

refusada

refusados

refusadas