refolgar

< re- + folgar
  1. v i Tomar alento ou facer un descanso para coller folgos.
  2. v i Respirar con forza e facendo ruído.

Citas

  • Refolgaba despois de botar a carreira
  • Refolgou uns minutos porque non podía máis
Verbo: refolgar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refolgo

refolgas

refolga

refolgamos

refolgades

refolgan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refolgaba

refolgabas

refolgaba

refolgabamos

refolgabades

refolgaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refolguei

refolgaches

refolgou

refolgamos

refolgastes

refolgaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refolgara

refolgaras

refolgara

refolgaramos

refolgarades

refolgaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refolgarei

refolgarás

refolgará

refolgaremos

refolgaredes

refolgarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refolgaría

refolgarías

refolgaría

refolgariamos

refolgariades

refolgarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refolgue

refolgues

refolgue

refolguemos

refolguedes

refolguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refolgase

refolgases

refolgase

refolgasemos

refolgasedes

refolgasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refolgar

refolgares

refolgar

refolgarmos

refolgardes

refolgaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

refolga

-

-

refolgade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refolgar

refolgares

refolgar

refolgarmos

refolgardes

refolgaren

Gerundio

refolgando

Participio

refolgado

refolgada

refolgados

refolgadas