recrutar

< fr recruter lat recrescĕre ‘aumentar’
  1. v t Alistar xente para que forme parte dun corpo militar.
  2. v t Xuntar persoas para facer un determinado traballo.

Formas incorrectas

reclutar
Verbo: recrutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recruto

recrutas

recruta

recrutamos

recrutades

recrutan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recrutaba

recrutabas

recrutaba

recrutabamos

recrutabades

recrutaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recrutei

recrutaches

recrutou

recrutamos

recrutastes

recrutaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recrutara

recrutaras

recrutara

recrutaramos

recrutarades

recrutaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recrutarei

recrutarás

recrutará

recrutaremos

recrutaredes

recrutarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recrutaría

recrutarías

recrutaría

recrutariamos

recrutariades

recrutarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recrute

recrutes

recrute

recrutemos

recrutedes

recruten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recrutase

recrutases

recrutase

recrutasemos

recrutasedes

recrutasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recrutar

recrutares

recrutar

recrutarmos

recrutardes

recrutaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

recruta

-

-

recrutade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recrutar

recrutares

recrutar

recrutarmos

recrutardes

recrutaren

Gerundio

recrutando

Participio

recrutado

recrutada

recrutados

recrutadas