recriminar

< re- + lat crimināre
  1. v t Criticar con dureza algo ou alguén.
  2. v t Responder a cargos e acusacións con outras acusacións ou con outros cargos.
Verbo: recriminar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recrimino

recriminas

recrimina

recriminamos

recriminades

recriminan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recriminaba

recriminabas

recriminaba

recriminabamos

recriminabades

recriminaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recriminei

recriminaches

recriminou

recriminamos

recriminastes

recriminaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recriminara

recriminaras

recriminara

recriminaramos

recriminarades

recriminaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recriminarei

recriminarás

recriminará

recriminaremos

recriminaredes

recriminarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recriminaría

recriminarías

recriminaría

recriminariamos

recriminariades

recriminarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recrimine

recrimines

recrimine

recriminemos

recriminedes

recriminen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recriminase

recriminases

recriminase

recriminasemos

recriminasedes

recriminasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recriminar

recriminares

recriminar

recriminarmos

recriminardes

recriminaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

recrimina

-

-

recriminade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recriminar

recriminares

recriminar

recriminarmos

recriminardes

recriminaren

Gerundio

recriminando

Participio

recriminado

recriminada

recriminados

recriminadas