receptar

< lat receptāre
  1. v t Adquirir ou recibir os produtos dun roubo para ocultalos ou lucrarse con eles.
  2. v t Dar refuxio ou encubrir a quen delinque.
Verbo: receptar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recepto

receptas

recepta

receptamos

receptades

receptan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

receptaba

receptabas

receptaba

receptabamos

receptabades

receptaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

receptei

receptaches

receptou

receptamos

receptastes

receptaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

receptara

receptaras

receptara

receptaramos

receptarades

receptaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

receptarei

receptarás

receptará

receptaremos

receptaredes

receptarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

receptaría

receptarías

receptaría

receptariamos

receptariades

receptarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recepte

receptes

recepte

receptemos

receptedes

recepten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

receptase

receptases

receptase

receptasemos

receptasedes

receptasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

receptar

receptares

receptar

receptarmos

receptardes

receptaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

recepta

-

-

receptade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

receptar

receptares

receptar

receptarmos

receptardes

receptaren

Gerundio

receptando

Participio

receptado

receptada

receptados

receptadas