recatar

< lat *recaptāre lat re captāre
  1. v pron Mostrar recato ou receo.
  2. v pron ivir con recato.

Citas

  • Recateime de dar a miña opinión
  • Sempre se recatou dos demais
Verbo: recatar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recato

recatas

recata

recatamos

recatades

recatan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recataba

recatabas

recataba

recatabamos

recatabades

recataban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recatei

recataches

recatou

recatamos

recatastes

recataron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recatara

recataras

recatara

recataramos

recatarades

recataran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recatarei

recatarás

recatará

recataremos

recataredes

recatarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recataría

recatarías

recataría

recatariamos

recatariades

recatarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recate

recates

recate

recatemos

recatedes

recaten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recatase

recatases

recatase

recatasemos

recatasedes

recatasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recatar

recatares

recatar

recatarmos

recatardes

recataren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

recata

-

-

recatade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recatar

recatares

recatar

recatarmos

recatardes

recataren

Gerundio

recatando

Participio

recatado

recatada

recatados

recatadas