reasumir

< re- + asumir
  1. v t olver asumir. Ex: Reasumiu a xefatura despois de tres meses de baixa.

Citas

  • Reasumiu a xefatura despois de tres meses de baixa.
Verbo: reasumir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reasumo

reasumes

reasume

reasumimos

reasumides

reasumen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reasumía

reasumías

reasumía

reasumiamos

reasumiades

reasumían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reasumín

reasumiches

reasumiu

reasumimos

reasumistes

reasumiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reasumira

reasumiras

reasumira

reasumiramos

reasumirades

reasumiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reasumirei

reasumirás

reasumirá

reasumiremos

reasumiredes

reasumirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reasumiría

reasumirías

reasumiría

reasumiriamos

reasumiriades

reasumirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reasuma

reasumas

reasuma

reasumamos

reasumades

reasuman

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reasumise

reasumises

reasumise

reasumisemos

reasumisedes

reasumisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reasumir

reasumires

reasumir

reasumirmos

reasumirdes

reasumiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

reasume

-

-

reasumide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reasumir

reasumires

reasumir

reasumirmos

reasumirdes

reasumiren

Gerundio

reasumindo

Participio

reasumido

reasumida

reasumidos

reasumidas