razoar

< razón
  1. v t Aducir as razóns que explican ou que xustifican unha cousa.
  2. v i Facer uso da razón.

Citas

  • El razoa todo o que fai
  • Soamente razoan as persoas
Verbo: razoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

razoo

razoas

razoa

razoamos

razoades

razoan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

razoaba

razoabas

razoaba

razoabamos

razoabades

razoaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

razoei

razoaches

razoou

razoamos

razoastes

razoaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

razoara

razoaras

razoara

razoaramos

razoarades

razoaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

razoarei

razoarás

razoará

razoaremos

razoaredes

razoarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

razoaría

razoarías

razoaría

razoariamos

razoariades

razoarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

razoe

razoes

razoe

razoemos

razoedes

razoen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

razoase

razoases

razoase

razoasemos

razoasedes

razoasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

razoar

razoares

razoar

razoarmos

razoardes

razoaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

razoa

-

-

razoade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

razoar

razoares

razoar

razoarmos

razoardes

razoaren

Gerundio

razoando

Participio

razoado

razoada

razoados

razoadas