ranquear

< xerm wranjan ‘torcer’
  1. v i Andar con dificultade a causa da fatiga ou dunha eiva física.
  2. v i Funcionar mal unha máquina ou automóbil.

Citas

  • Estivo correndo e agora vai ranqueando
  • Levei o coche ao taller porque xa ranqueaba
Verbo: ranquear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ranqueo

ranqueas

ranquea

ranqueamos

ranqueades

ranquean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ranqueaba

ranqueabas

ranqueaba

ranqueabamos

ranqueabades

ranqueaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ranqueei

ranqueaches

ranqueou

ranqueamos

ranqueastes

ranquearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ranqueara

ranquearas

ranqueara

ranquearamos

ranquearades

ranquearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ranquearei

ranquearás

ranqueará

ranquearemos

ranquearedes

ranquearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ranquearía

ranquearías

ranquearía

ranqueariamos

ranqueariades

ranquearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ranquee

ranquees

ranquee

ranqueemos

ranqueedes

ranqueen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ranquease

ranqueases

ranquease

ranqueasemos

ranqueasedes

ranqueasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ranquear

ranqueares

ranquear

ranquearmos

ranqueardes

ranquearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ranquea

-

-

ranqueade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ranquear

ranqueares

ranquear

ranquearmos

ranqueardes

ranquearen

Gerundio

ranqueando

Participio

ranqueado

ranqueada

ranqueados

ranqueadas