radicar

< lat radicāre ‘botar raíces’
  1. v i Estar unha persoa ou cousa establecida nun lugar.
  2. v i Ter unha cousa a orixe noutra.

Sinónimos

Citas

  • O problema radica en que non están ben os datos
  • Radicaron nunha vila da costa
Verbo: radicar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

radico

radicas

radica

radicamos

radicades

radican

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

radicaba

radicabas

radicaba

radicabamos

radicabades

radicaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

radiquei

radicaches

radicou

radicamos

radicastes

radicaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

radicara

radicaras

radicara

radicaramos

radicarades

radicaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

radicarei

radicarás

radicará

radicaremos

radicaredes

radicarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

radicaría

radicarías

radicaría

radicariamos

radicariades

radicarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

radique

radiques

radique

radiquemos

radiquedes

radiquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

radicase

radicases

radicase

radicasemos

radicasedes

radicasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

radicar

radicares

radicar

radicarmos

radicardes

radicaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

radica

-

-

radicade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

radicar

radicares

radicar

radicarmos

radicardes

radicaren

Gerundio

radicando

Participio

radicado

radicada

radicados

radicadas