purgar

< lat purgāre
  1. v t olver pura ou limpa unha cousa quitando aquilo que non lle convén.
  2. v t MED Administrar un purgante. Tm v pron.
  3. v t Sufrir unha pena como castigo por un delito ou por unha falta.
  4. v t DER Borrar os indicios, as sospeitas e os cargos que hai en contra dunha persoa.

Citas

  • Agora de vello purga todos os seus malos actos
  • Purgaron o mel e metérono en tarros
  • Purgárono porque estaba empachado
  • Purgouse cun remedio que lle deu a súa avoa
  • Purguei o circuíto hidráulico

Palabras vecinas

Verbo: purgar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

purgo

purgas

purga

purgamos

purgades

purgan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

purgaba

purgabas

purgaba

purgabamos

purgabades

purgaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

purguei

purgaches

purgou

purgamos

purgastes

purgaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

purgara

purgaras

purgara

purgaramos

purgarades

purgaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

purgarei

purgarás

purgará

purgaremos

purgaredes

purgarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

purgaría

purgarías

purgaría

purgariamos

purgariades

purgarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

purgue

purgues

purgue

purguemos

purguedes

purguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

purgase

purgases

purgase

purgasemos

purgasedes

purgasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

purgar

purgares

purgar

purgarmos

purgardes

purgaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

purga

-

-

purgade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

purgar

purgares

purgar

purgarmos

purgardes

purgaren

Gerundio

purgando

Participio

purgado

purgada

purgados

purgadas