providencia

< lat providentĭa
Pliral: providencias
  1. s f Previsión e coidado que ten Deus do proceso do mundo e da existencia dos homes.
  2. s f Medida que se toma por adiantado para previr unha necesidade futura ou posible.
  3. s f DER Resolución que dita un xuíz en casos de pouca transcendencia, sen expresar os motivos.

Citas

  • Tomaron todo tipo de providencias por se había unha enchente

Refranes

  • A cada un dálle Deus frío como anda vestido.
  • Cada un coida do seu negocio e Deus do de todos.
  • Nace a criatura coa súa ventura.
  • Os nenos e os tolos, gárdaos Deus a todos.

Palabras vecinas