apiadar

< piedade
  1. v pron Ter piedade, compadecerse de alguén. Ex: Apiádase das persoas que non teñen todo o que ten el.

Citas

  • Apiádase das persoas que non teñen todo o que ten el.

Palabras vecinas

Verbo: apiadar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apiado

apiadas

apiada

apiadamos

apiadades

apiadan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apiadaba

apiadabas

apiadaba

apiadabamos

apiadabades

apiadaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apiadei

apiadaches

apiadou

apiadamos

apiadastes

apiadaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apiadara

apiadaras

apiadara

apiadaramos

apiadarades

apiadaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apiadarei

apiadarás

apiadará

apiadaremos

apiadaredes

apiadarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apiadaría

apiadarías

apiadaría

apiadariamos

apiadariades

apiadarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apiade

apiades

apiade

apiademos

apiadedes

apiaden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apiadase

apiadases

apiadase

apiadasemos

apiadasedes

apiadasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apiadar

apiadares

apiadar

apiadarmos

apiadardes

apiadaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

apiada

-

-

apiadade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apiadar

apiadares

apiadar

apiadarmos

apiadardes

apiadaren

Gerundio

apiadando

Participio

apiadado

apiadada

apiadados

apiadadas