preitear

  1. v i Contender xudicialmente sobre un asunto.
  2. v i Soster un proceso xudicial.
Verbo: preitear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preiteo

preiteas

preitea

preiteamos

preiteades

preitean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preiteaba

preiteabas

preiteaba

preiteabamos

preiteabades

preiteaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preiteei

preiteaches

preiteou

preiteamos

preiteastes

preitearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preiteara

preitearas

preiteara

preitearamos

preitearades

preitearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preitearei

preitearás

preiteará

preitearemos

preitearedes

preitearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preitearía

preitearías

preitearía

preiteariamos

preiteariades

preitearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preitee

preitees

preitee

preiteemos

preiteedes

preiteen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preitease

preiteases

preitease

preiteasemos

preiteasedes

preiteasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preitear

preiteares

preitear

preitearmos

preiteardes

preitearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

preitea

-

-

preiteade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preitear

preiteares

preitear

preitearmos

preiteardes

preitearen

Gerundio

preiteando

Participio

preiteado

preiteada

preiteados

preiteadas