pousar

< lat pausāre ‘parar’
  1. v t Deixar algo ou a alguén nun lugar.
  2. v i Deter o voo nunha superficie un paxaro ou unha aeronave. Tm v pron.
  3. v i Depositarse as substancias en suspensión dun líquido no fondo do recipiente. Tm v pron.
  4. v i Deixar de realizar algo co fin de descansar.

Citas

  • A cegoña pousou no campanario, O pardal pousouse na maceira
  • Co tempo o viño pousou, As impurezas do licor pousáronse no fondo da botella
  • O avión pousou no aeroporto con atraso, O helicóptero pousouse nun camiño
  • Pousa un pouco antes de seguir cavando
  • Pousou o pan enriba da mesa
Verbo: pousar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pouso

pousas

pousa

pousamos

pousades

pousan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pousaba

pousabas

pousaba

pousabamos

pousabades

pousaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pousei

pousaches

pousou

pousamos

pousastes

pousaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pousara

pousaras

pousara

pousaramos

pousarades

pousaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pousarei

pousarás

pousará

pousaremos

pousaredes

pousarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pousaría

pousarías

pousaría

pousariamos

pousariades

pousarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pouse

pouses

pouse

pousemos

pousedes

pousen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pousase

pousases

pousase

pousasemos

pousasedes

pousasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pousar

pousares

pousar

pousarmos

pousardes

pousaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

pousa

-

-

pousade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pousar

pousares

pousar

pousarmos

pousardes

pousaren

Gerundio

pousando

Participio

pousado

pousada

pousados

pousadas