portar

< lat portāre ‘levar’
  1. v t Levar ou traer algo.
  2. v pron Ter alguén un comportamento bo ou malo cos demais.

Confrontaciones

Citas

  • Na man portaba un paraugas
  • Portouse tan mal que non o volvo levar comigo
Verbo: portar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

porto

portas

porta

portamos

portades

portan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

portaba

portabas

portaba

portabamos

portabades

portaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

portei

portaches

portou

portamos

portastes

portaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

portara

portaras

portara

portaramos

portarades

portaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

portarei

portarás

portará

portaremos

portaredes

portarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

portaría

portarías

portaría

portariamos

portariades

portarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

porte

portes

porte

portemos

portedes

porten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

portase

portases

portase

portasemos

portasedes

portasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

portar

portares

portar

portarmos

portardes

portaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

porta

-

-

portade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

portar

portares

portar

portarmos

portardes

portaren

Gerundio

portando

Participio

portado

portada

portados

portadas