poliéter

< poli- + éter
Pliral: poliéteres
  1. s m QUÍM Composto que contén dous ou máis grupos éter na súa estrutura.
  2. s m QUÍM Composto de natureza polimérica que aglutina grupos éter (C–O–C) repetidos ao longo da súa cadea principal.

Palabras vecinas